Tanacetum parthenium to łacińska nazwa, która określa jedno z bardziej użytecznych ziół, jakim jest złocień maruna. Dawniej zielarze na przykład John Parkinson żyjący w siedemnastym wieku, uważali, że złocień maruna jest zbyt gorzki, aby można go było spożywać w stanie surowym i zalecali smażenie liści. Dziś ziele to jest bardzo popularnym i powszechnym lekiem na bóle migrenowe. Tanaceum parthenium jest uprawiany w wielu ogródkach przydomowych. Jest on podobny do rumianku, co za tym idzie, bardzo łatwo jest pomylić te dwie rośliny. Najczęściej stosuje się liście złocienia maruna, gdyż to w nich zawiera się większa ilość potrzebnych substancji używanych w lecznictwie. Stosowany regularnie złocień zmniejsza ryzyko i ostrość ataków migreny. Ma również bardzo silne działanie przeciwzapalne i może być pomocny w reumatoidalnym zapaleniu stawów. Herbatkę ze złocienia maruna można również pic, jako środek na bóle towarzyszące podczas menstruacji. Jednakże, świeża roślina może powodować u niektórych owrzodzenie jamy ustnej. W takim przypadku należy niezwłocznie zaprzestać stosowania tego zioła. Złocień maruna nie powinien być używany przez osoby biorące warfarin albo inny lek o działaniu przeciwzakrzepowym.
Wiązówka błotna
Posted on Friday, September 11th, 2009 at 1:25 pm in Wiązówka błotna by adminWiązówka błotna, w języku łacińskim znana, jako filipendula ulmaria. W latach trzydziestych dziewiętnastego wieku pierwsze środki przeciwzapalne były sporządzane z takich roślin jak wiązówka, a pierwszy na świecie specyfik, który pojawił się na półkach aptek w latach dziewę dziesiątych dziewiętnastego wieku, wziął swoją powszechnie teraz znaną nazwę „aspiryna” od innej, mniej znanej łacińskiej nazwy wiązówki błotnej – Spiraea ulmaria. Zioło to zawsze było, jednym z najpopularniejszych i najczęściej stosowanych środków przeciw podwyższonej temperaturze ciała oraz przeciwbólowych w cierpieniu reumatycznym, ale w odróżnieniu od dzisiejszej aspiryny nie podrażnia błony śluzowej otaczającej ściany żołądka. W zielarstwie oraz farmaceutyce częściej stosowane jest ziele. Wiązówka błotna to skuteczny lek na żołądek o działaniu łagodzącym, bardzo pomocny w nieżytach tego narządu, rozstrojach żołądka i wielu innych dolegliwościach, które dotyczą układu pokarmowego, a w szczególności żołądka. Jest również idealnym i doskonałym środkiem przeciwzapalnym w takich chorobach jak artretyzm i reumatyzm. Wiązówka błotna zawiera bardzo dużo salicylanów, zaleca się, więc unikać jej przy uczuleniach na aspirynę.
Szałwia lekarska
Posted on Friday, September 11th, 2009 at 1:24 pm in Szałwia lekarska by adminSzałwia lekarska, w języku łacińskim bliżej znana, jako salvia officinalis. Podobnie jak w przypadku innych różnych ziół łączonych z „chorobami kobiecymi”, bujny i bardzo rozrośnięty krzak szałwii w ogródku miał świadczyć o tym, że pani zamieszkująca ów dom „nosi spodnie” i jest żywicielką i głową rodziny. Regularne picie na parów bardzo często zalecało się, jako środek na długowieczność. Zioło to było powszechnie uważane za panaceum i lek, który jest w stanie wzmocnić całym organizm człowieka. W farmaceutyce, jak i zielarstwie najczęściej stosuje się liście i olejek eteryczny szałwii lekarskiej. Działanie, ten niezwykłej rośliny dotyczy przede wszystkim jamy ustnej, gardła i żeńskich narządów układu rozrodczego, ziele to stosowane jest zatem do leczenia szeregu różnorodnych dolegliwości, począwszy od owrzodzenia jamy ustnej, aż do potów związanych z okresem przejściowym w życiu kobiety jakim jest menopauza. Jak wiele innych ziół stosowanych w kuchni szałwia lekarska jest dobrym lekiem układu pokarmowego, pobudzającym działanie żółci i regulującym jej działanie. Zewnętrznie szałwia jest przydatna, jako płukanka do włosów oraz maść na ukąszenia owadów. Należy unikać dużych dawek w okresie ciąży. Szałwia nie powinna być używana przez epileptyków.
Sałata jadowita
Posted on Friday, September 11th, 2009 at 1:23 pm in Sałata jadowita by adminSałata jadowita, z łacińskiego lattuca virosa. Króliczki Beatrix Potter zasnęły po zjedzeniu zbyt dużej ilości sałaty – co jest idealnym przykładem, który świadczy o tym, iż roślina ta ma właściwości uspokajające, w dużych ilościach nawet usypiające. Do lat trzydziestych ubiegłego stulecia wyciąg z soku sałaty jadowitej sprzedawany był pod jakże niezwykłą nazwą „opium z sałaty” i zalecany był również, jako środek przeciwbólowy oraz lek bardzo cenny dla ludzie cierpiących na bezsenność oraz stany lękowe. Właściwości tej jakże zachwycającej rośliny są najsilniejsze w okresie, wtedy, gdy ma nasiona. Sałata siewna, popularne warzywo, prawie w ogóle nie ma właściwości swojej jakże dzikiej kuzynki. W zielarstwie najczęściej stosuje się ziele. Sałata jadowita stosowana jest, jako środek uspokajający zarówno w stanach lękowych, maniakalnych jak i innych przypadłościach nerwowych. Może być również wykorzystana do łagodzenia ostrego i uciążliwego kaszlu, zbyt wielkiej nadaktywności układu pokarmowego i uporczywych bólów mięśni. Ostro zabrania się przekraczania określonej dawki, ponieważ jej przedawkowanie może być bardzo szkodliwe dla organizmu.
Rzeńszeń właściwy
Posted on Friday, September 11th, 2009 at 1:22 pm in Rzeńszeń właściwy by adminŻeńszeń właściwy w języku łacińskim figuruje pod nazwą panax ginseng. Ta cudowan rośliny jest znana na Zachodnie od czasów sławnego Marco Polo, ale dopiero w osiemnastym wieku zaczął być stosowany na szersza skalę. Chińczycy od pięciu tysięcy lat stosują korzeń tej rośliny, jako środek, który miał za zadanie pobudzić i wzmocnić ich organizmy. Dziś na całym świecie stanowi on główny i bardzo ważny składnik wielu popularnych i skutecznych leków. Większa część korzeni żeńszenia właściwego pochodzi z plantacji przemysłowych, jako, że bardzo rzadko występuje w swej naturalnej i dzikiej postaci. W lecznictwie najczęściej stosuje się jego korzeń. Ten bardzo silny środek pobudzający i wzmacniający od wielu wieków jest jednym z najpopularniejszych lekarstw starszych pokoleń chińczyków. Jest również bardzo skutecznym lekiem na wszelkie choroby związane z układem oddechowym, a szczególnie płucami, przyspiesza zdrowienie w przewlekłych i uciążliwych dolegliwościach tego właśnie narządu. Niestety, należy bardzo uważać podczas stosowania żeńszenia właściwego, gdyż zwiększone dawki podczas ciąży mogą być niebezpieczne zarówno dla matki, jak i jej płodu. Jeśli bierzemy żeńszeń regularnie, dobrze jest robić przerwę w kuracji, co kilka miesięcy oraz ograniczyć inne ziołowe środki pobudzające o kofeinę.
Pieprzowiec owocowy (chilli)
Posted on Friday, September 11th, 2009 at 1:21 pm in Pieprzowiec owocowy (chilli) by adminPieprzowiec owocowy, bliżej znany, jako chilli, w języku łacińskim nosi nazwę capsicum frutescens. Owoce tej jakże ostrej papryczki chilli dotarły do Europy już w XVI wieku. Ich pierwotny krajem były odkrywane wtedy Indie. Początkowo były one stosowane przez ludność europejską w stanach zapalnych skóry. Zielarz John Gerard nie przepadał za tą rośliną, ponieważ twierdził, że może ona „zabić nawet psa”. Chilli jest naprawdę bardzo ostre, dlatego powinno ono być używane z umiarem i w niewielkich ilościach. Te pikantne owoce występuję w trzech rodzajach: świeże owoce, olejek maść. W zielarstwie najczęściej stosuje się owoce tej rośliny, zaś owoce, jakie wydaje są używane głównie przez kucharzy do zaostrzenia smaku wielu potraw. Pieprzowiec owocowy ma działanie rozgrzewające i pobudzające, może być stosowany w lekarstwach zapobiegających przeziębieniom, lub też ich skutkom, dreszcze, bóle występujące podczas reumatyzmu, słabe krążenie, jak i również wstrząsy nerwowe. Maści i wyciągi olejkowe bardzo często używane są dla poprawy ukrwienia miejscowego lub łagodzenia długotrwałego i bolesnego cierpienia przy ataku półpaśca. Jeśli dotykaliśmy świeżej papryczki, uważajmy, aby nie dotknąć oka lub skaleczonego miejsca. Nadmierne stosowanie zewnętrzne może powodować stany zapalne skóry.
Nagietek lekarski
Posted on Friday, September 11th, 2009 at 1:09 pm in Nagietek lekarski by adminNagietek lekarski (łacińska nazwa to Calendula Officinalis) jeszcze w XVII wieku przez wielu uczonych był uważany za doskonałe lekarstwo na ”zarazy i morowe powietrze”, i trzeba przyznać, że był on zapewne skuteczniejszym środkiem niż wiele innych stosowanych do tych dolegliwości, ponieważ ma silne działanie antyseptyczne. W tamtym czasie sądzono również, że jego kwiaty koloru jaskrawo pomarańczowego wzmacniają serce, a patrzenie na te piękne, zachwycające, a jednocześnie wesołe rośliny, zalecano, jako sposób na polepszenie nastroju, który w przypadku wielu obłożnie chorych jest kluczem do wyzdrowienia. Płatki kwiatów są częściej stosowane od liści i łodygi nagietka lekarskiego, choć te części kwiatu również są przydatne w leczeniu niektórych dolegliwości. Zioło to najczęściej dostępne w postaci kremu, który można zakupić w każdej aptece, jest pożytecznym środkiem antyseptycznym, przeciwgrzybicznym i ściągającym, przydatnym w leczeniu w wielu przypadłości skórnych, stanów zapalnych i skaleczeń. Stosowany wewnętrznie skutecznie pobudza wydzielanie żółci i działa pozytywnie na układ pokarmowy, może też łagodzić nieznośne dolegliwości i bóle związane z menstruacją.
Łopian większy
Posted on Friday, September 11th, 2009 at 1:06 pm in Łopian większy by adminŁopian większy (łacińska nazwa to arctium lappa) za dawnych czasów kupić można było kordiał z łopianu i mniszka. Był to nie gdyś bardzo popularny środek ożywiający i pobudzający do działania organizm na wiosnę, oczyszczający i przeciwdziałający zaparciom. Łopian należy do roślin dwuletnich, które osiągają dwa metry wysokości z bardzo głęboko rosnącym korzeniem palowym i małym, drobnymi kwiatkami zabarwionymi na interesujący różowawy kolor. Pokryty jest cały niezwykle ostrymi owocostanami, tak zwanymi rzepami, które mogą przyczepić się do ubrań, jak również w niektórych sytuacjach do psiej sierści. Jest często stosowany przez zielarzy i pomaga na wiele dolegliwości. Łopian jest skutecznym i efektownym środkiem o działaniu oczyszczającym w przypadku artretyzmu i różnorodnych, dokuczających dolegliwości związanych ze skórą. Jego kolejną własnością jest pobudzenie trawienia oraz łagodne działanie, którego celem jest przeczyszczenie organizmu. Najczęściej używany jest korzeń łopiany większego, choć liście mają podobne, nieco łagodniejsze działanie. Ludność chińska używa nasion podczas przeziębień, którym towarzyszy podwyższona temperatura ciała.
Dziurawiec zwyczajny
Posted on Friday, September 11th, 2009 at 1:05 pm in Dziurawiec zwyczajny by adminDziurawiec zwyczajny, w języku łacińskim bliżej znany, jako hupericum perforatum. Roślinę tę wieszano za dawnych czasów nad drzwiami domostwa przed nocą świętojańską, ponieważ wierzono, że ma ona moc odpędzania złych duchów. Te wierzenia spowodowały powstanie jej drugiej nazwy „świętojańskie ziele”. Uważano także, że wyciąg z kwiatów dziurawca zwyczajnego, który jest zabarwiony na kolor krwisto czerwony jest idealnym środkiem do stosowania na rany i stany zapalne. Niektórzy ludzie twierdzą, że świętojańskie ziele zawdzięcza swą nazwę rycerzom zakony świętego Jana z Jerozolimy, którzy używali tej rośliny do leczenia ran podczas krwawych wypraw krzyżowych. Najczęściej w lecznictwie stosuje się ziele i kwiaty. Dziurawiec zwyczajny jest bardzo dobrym środkiem przeciwzapalnym, który głównie stosuje się zewnętrznie, odpowiednim w przypadku różnorodnych oparzeń, ran i dolegliwości stawów. Używany jest także podczas zaburzeń nerwowych, takich jak depresje czy tez stany lękowe. Może być szczególnie przydatny w trakcie zaburzeń emocjonalnych ściśle związanych z klimakterium. Ostatnio bada się przydatność wyciągu z dziurawca w chorobach związanych z obniżeniem odporności organizmu. Zbyt długie stosowanie może czasem powodować uczulenie na światło słoneczne.
Babka zwyczajna
Posted on Friday, September 11th, 2009 at 1:03 pm in Babka zwyczajna by adminPlantago spp. w łacinie, to tak zwana babka zwyczajna (Plantago maior). Ta z pozoru typowa roślina była jednym z ziół, które dawni Anglosasi uważali za święte. Indianie nazywali tą roślinę stopą białych lub „śladem białych”, ponieważ zwykła ona rosnąć wszędzie tam, gdzie pojawiali się biali osadnicy przybywali z Anglii. Zarówno babka zwyczajna, jak i babka lancetowata (Plantago lanceolata) mają zastosowanie lecznicze. babka zwyczajna stosowana jest, jako pierwsza pomoc po ukąszeniu pszczoły, natomiast babka lancetowata jest niezmiernie ważnym lekiem układu pokarmowego i układu oddechowego w różnorodnych stanach nieżytowych. Najczęściej zielarze stosują liście, tej jakże pozornej, lecz nizwykle przydatnej i powszechnie używanej rośliny. Babka lancetowata jest bardzo dobrym i powszechnym środkiem stosowanym przeciw różnym rodzajom katarów, które występują podczas przeziębienia, jak również podczas alergicznego nieżytu nosa. Działa także bardzo łagodząco w różnorodnych podrażnieniach oraz stanach zapalnych. Jest również jednym z najskuteczniejszych środków w okładach na ukąszenia, głównie po owadach takich jak pszczoła, jak i w przypadku wolno gojących się ran.